Dysleksja Diagnoza


Dysleksja diagnoza Łódź

Dysleksja diagnoza Łódź

Przez  dysleksję rozwojową rozumie się zespół zaburzeń w nauce czytania i pisania. Są to zaburzenia specyficzne, czyli wybiórcze, o ograniczonym, bardzo wąskim zakresie. Mają charakter rozwojowy, co oznacza, że towarzyszą dziecku przez cały proces rozwoju.

Zaburzenia dyslektyczne są niewspółmierne do wieku, ogólnego poziomu zdrowia i rozwoju umysłowego, zasobu wiadomości i umiejętności szkolnych dziecka, które ma prawidłową motywację do nauki, przebywa we właściwym środowisku wychowawczym, jest uczone  powszechnie skutecznymi metodami dydaktycznymi.

Symptomy można zaobserwować już w okresie wczesnodziecięcym. Wówczas możemy mówić o ryzyku dysleksji.

Ryzyko dysleksji

Niektórymi czynnikami ryzyka dysleksji są:

  • obciążenia i nieprawidłowości okołoporodowe,
  • nieprawidłowości w rozwoju psychomotorycznym,
  • wada wymowy,
  • występowanie dysleksji u członków rodziny.

Ryzyko dysleksji można diagnozować u dzieci w „zerówkach” oraz uczniów klas I – II szkoły podstawowej.

Badania diagnostyczne i przesiewowe, wykonywane pod kątem oceny ryzyka, mają służyć wczesnemu rozpoznaniu i wdrożeniu oddziaływań terapeutycznych, dzięki którym zminimalizujemy trudności szkolne dziecka na pierwszych etapach edukacji szkolnej.

Dysleksja rozwojowa

Dysleksję rozwojową  stwierdza się  u osób z co najmniej przeciętnym (lub wyższym) poziomem inteligencji, zdrowych pod względem neurologicznym, nie mających wady wzroku lub słuchu.

Z uwagi na wybiórcze trudności uczniów z dysleksją rozwojową wyróżnia się:

  • dysleksję właściwą – specyficzne trudności w opanowaniu techniki czytania,
  • dysortografię – czyli specyficzne trudności w opanowaniu poprawności ortograficznej pisanych wyrazów,
  • dysgrafię – specyficznych trudności w opanowaniu kształtnego i czytelnego pisma.

Objawy trudności mogą wystąpić w izolacji, choć najczęściej zauważalne są symptomy wszystkich w/w rodzajów zaburzeń.

Należy pamiętać, że nie ma dwóch takich samych osób z dysleksją rozwojową. Mogą one różnić się między sobą stopniem i rodzajem zaburzeń, tempem pracy, odpornością na stres związany z sytuacją trudną, jaką są kłopoty w nabywaniu umiejętności czytania i pisania, motywacją do pokonywania owych trudności oraz zdolnościami. Wśród osób ze zdiagnozowaną dysleksją można więc spotkać takie, które mimo swoich trudności radzą sobie ze sprostaniem wymaganiom edukacyjnym. Często to osoby twórcze, przejawiające uzdolnienia w wielu dziedzinach. Osoby dyslektyczne, które z powodu stopnia swoich zaburzeń oraz braku wystarczającej motywacji do pokonywania trudności, niechętnie się uczą, są spostrzegani jako uczniowie o ogólnych trudnościach w nauce. Takie osoby miewają zaniżoną samoocenę, niechętnie podejmują wysiłek poznawczy, a ich zdolności, jeśli takowe posiadają, często pozostają nierozpoznane. Bywa, że osoby te stają się tzw. „trudnymi uczniami”, nierzadko zagrożonymi niedostosowaniem społecznym.

Aby zapobiec emocjonalnym konsekwencjom dysleksji rozwojowej, ważne jest, aby wcześnie rozpoznawać specyficzne trudności w nauce i udzielać właściwej pomocy profilaktycznej, korekcyjno–kompensacyjnej oraz dostosować wymagania edukacyjne do indywidualnych potrzeb uczniów z dysleksją rozwojową na poszczególnych etapach nauki szkolnej.

Dysleksja diagnoza

Postępowanie diagnostyczne w kierunku specyficznych trudności w nauce obejmuje:

  • rozpoznanie psychologiczne – dokładny wywiad rozwojowy, określenie potencjału intelektualnego oraz ewentualnych deficytów funkcji poznawczych,
  • badanie  pedagogiczne – określenie „szkolnych’” trudności dziecka czyli poziomu techniki czytania, sprawności graficznej, rodzaju i ilości popełnianych błędów, znajomość reguł ortograficznych, sprawności fonologicznej, w tym analizy, syntezy, różnicowania i zapamiętywania słuchowego, uwagi słuchowej oraz tempa uczenia się,
  • analizę zeszytów szkolnych ucznia.

Opinia o dysleksji

Opinia o dysleksji może być wydana uczniowi nie wcześniej niż po ukończeniu przez niego II klasy szkoły podstawowej i nie później niż do ukończenia szkoły podstawowej. Opinia wydana po ukończeniu klasy trzeciej szkoły podstawowej zachowuje swoją ważność na egzaminach, na kolejnych etapach edukacyjnych.

Na wniosek nauczyciela lub specjalisty wykonującego w szkole zadania z zakresu pomocy psychologiczno-pedagogicznej, prowadzących zajęcia z uczniem w szkole i po uzyskaniu zgody rodziców albo pełnoletniego ucznia lub na wniosek rodziców albo pełnoletniego ucznia, opinia może być wydana także uczniowi gimnazjum. Wniosek wraz z uzasadnieniem należy złożyć do dyrektora szkoły, który – po zasięgnięciu opinii rady pedagogicznej – przekazuje wniosek wraz z uzasadnieniem oraz opinią rady pedagogicznej do poradni psychologiczno-pedagogicznej i informuje o tym rodziców albo pełnoletniego ucznia.

Opinia o specyficznych trudnościach w uczeniu się może być wydana przez zespół opiniujący publicznej poradni psychologiczno-pedagogicznej, w tym publicznej poradni specjalistycznej, albo niepublicznej poradni psychologiczno-pedagogicznej. Opinia taka może być podstawą do dostosowania warunków egzaminów zewnętrznych zgodnie z aktualnie obowiązującymi komunikatami Okręgowej Komisji Egzaminacyjnej, OKE.

Uczeń ze stwierdzoną dysleksją rozwojową zobowiązany jest do podjęcia systematycznej, ustawicznej pracy nad doskonaleniem techniki czytania i pisania w ramach zajęć terapii pedagogicznej bądź/i pracy własnej.

 

Tag: dysleksja diagnoza Łódź