Psychoterapia M艂odzie偶y


psychoterapia m艂odzie偶y 艁贸d藕Okres dorastania to okres du偶ych przemian w 偶yciu psychicznym dziecka, kt贸ry zapocz膮tkowany jest przez zmiany fizyczne. W tym okresie zmiany hormonalne prowadz膮 do wzrostu nat臋偶enia impuls贸w pop臋dowych oraz zmian fizycznych. Po za zmianami psychofizycznymi dziecko przechodz膮c przez stadium kryzysu, odseparowuje si臋 od swoich rodzic贸w i kszta艂tuje swoj膮 w艂asn膮 osobowo艣膰. Aktywnie poszukuje pozarodzinnych kontakt贸w w nadziei na spe艂nienie pragnie艅 i rozwi膮zania konflikt贸w, kt贸re w systemie rodzinnym nie mog膮 odnale藕膰 zaspokojenia.聽 Psychoterapia m艂odzie偶y bardzo cz臋sto jest zainicjowana przez najbli偶sze osoby adolescenta, kt贸rych gwa艂towny b膮d藕 wycofany tryb 偶ycia doprowadzi艂 ich najbli偶sze 艣rodowisko na skraj bezradno艣ci i wytrzyma艂o艣ci psychicznej. Ci adolescenci sami cz臋sto nie widz膮 problemu w sobie lub nie s膮 w stanie zwr贸ci膰 si臋 o pomoc. To rodzina szuka niejednokrotnie r贸偶nych rodzaj贸w rozwi膮za艅 trudnej dla nich sytuacji, gdy偶 pozostawiaj膮c聽 z problemem samej do艣wiadcza silnego niepokoju, poczucia winy, z艂o艣ci i bezradno艣ci. M艂ody cz艂owiek pojawiaj膮c si臋 u psychologa jest niezwykle niepewny tego co si臋 teraz stanie. Bardzo cz臋sto chce kontaktu terapeutycznego, gdy偶 nie radzi sobie z ogromem emocji, zachowa艅 czy wydarze艅, kt贸re pojawiaj膮 si臋 w jego 偶yciu, w nim samym. Zdarza si臋 r贸wnie偶, 偶e adolescent od samego pocz膮tku jawnie deklaruje niech臋膰 do spotkania i nie chce wsp贸艂pracowa膰 z terapeut膮. Jest to cz臋sto pierwsza poza nastolatka, kt贸ry wyst臋puje przeciwko 艣wiatu reprezentowanego przez doros艂ych i buntu przeciwko rodzicom. Model pracy w psychoterapii m艂odzie偶y musi zosta膰 dostosowany do dojrza艂o艣ci emocjonalnej dziecka i jego proces贸w poznawczych. Czas trwania terapii jest bardzo r贸偶norodny i wynika z bezpo艣rednich cel贸w terapeutycznych ustanowionych przez terapeut臋 w porozumieniu z adolescentem. Nie nale偶y r贸wnie偶 zapomina膰 o istotnej roli rodzic贸w lub prawnych opiekun贸w nastolatka w procesie terapeutycznym. Nie bior膮 oni bezpo艣redniego udzia艂u w spotkaniach, ale wyznaczaj膮c ramy terapii ustala si臋 optymalny model wsp贸艂pracy z rodzicami pacjenta.